Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Wróć do pełnej strony

SZKODNIKI WTÓRNE

  

    

    

Drzewostany  osłabione wskutek działania różnorodnych czynników, takich jak: żer szkodników pierwotnych, osłabienie przez patogeny grzybowe - głównie hubę korzeniową i opieńki, niedobór opadów w okresie wegetacyjnym, są narażone na wzmożone występowanie szkodników wtórnych. Do najgroźniejszych szkodników z tej grupy należą: przypłaszczek granatek, kornik drukarz, kornik ostrozębny, smoliki, cetyńce, kornik modrzewiowiec, owady z rodziny kózkowatych, opiętki, zrąbienie, oraz szereg szkodników technicznych, których żerowanie znacznie ogranicza wykorzystanie surowca drzewnego. 

Ograniczenie zagrożenia od tej grupy szkodników osiąga się poprzez:

  • wzbogacanie składu gatunkowego drzewostanów iglastych o gatunki liściaste, zgodnie z możliwościami siedliska leśnego, osiągając przez to ich zwiększoną odporność na choroby i szkodniki owadzie,
  • właściwe prognozowanie zagrożenia,
  • przestrzeganie zasad higieny lasu i minimum sanitarnego oraz właściwej rotacji pozyskanego drewna.

Podstawowym działaniem z tego zakresu jest usuwanie w odpowiednich terminach drzew zasiedlonych (posusz czynny), celem niedopuszczenia do istotnego wzrostu liczebności tej grupy szkodników. 

Rok 2019 był kolejnym, w którym wystąpił znaczny niedobór wilgoci w sezonie wegetacyjnym. Odbiło się to wysoce negatywnie na kondycji większości drzewostanów, głównie świerkowych, modrzewiowych, dębowych oraz sosnowych na bogatszych siedliskach. Szkody powstałe w 2019r. w drzewostanach w wyniku żerów szkodników wtórnych były znacznie wyższe od szkód w 2018 roku. Ogółem w 2019r. pozyskano ok. 151 tys. m3 posuszu czynnego.