POŁOŻENIE
Nadleśnictwo położone jest na terenie województwa lubuskiego w granicach 2-ch powiatów; Słubickiego i Sulęcińskiego: na terenie 6-ciu gmin: Ośno Lubuskie, Górzyca, Rzepin, Krzeszyce, Sulęcin i Słońsk.
Pod względem regionalizacji przyrodniczo-leśnej lasy Nadleśnictwa leżą w III Krainie Wielkopolsko- Pomorskiej na granicy dwóch dzielnic. Na północy w 4 Dzielnicy Kotliny Gorzowskiej i Mezoregionie Pradoliny Warty oraz na południe w 6 Dzielnicy Pojezierza Lubuskiego i Mezoregionie Ziemi Lubuskiej. Obejmuje powierzchnię 18 601 ha, z czego lasy zajmują 18 176 ha. Zachodnią granicę Nadleśnictwa stanowi granica Państwa, na północy Nadleśnictwo graniczy z Parkiem Narodowym „Ujście Warty”, na wschodzie z Nadleśnictwami Lubniewice i Sulęcin natomiast na południu z Nadleśnictwami Torzym i Rzepin.
Nadleśnictwo tworzy jeden obręb: Ośno Lubuskie - z dziesięcioma leśnictwami: Lemierzyce, Słońsk, Radachów, Drogomin, Ośno, Łabędzia Góra, Świniary, Lipienica, Gronów, Czarnów oraz gospodarstwem szkółkarskim.
CHARAKTERYSTYKA - uwarunkowania przyrodnicze
Klimat
Klimat terenu Nadleśnictwa ma cechy klimatu przejściowego z dużymi wpływami klimatu atlantyckiego i okresowymi przejawami klimatu kontynentalnego. O wpływie klimatu kontynentalnego świadczy niska ilość opadów w ciągu roku, mała wilgotność powietrza, powtarzające się okresy suszy wiosennej oraz często występujące późne przymrozki (koniec kwietnia do połowy maja).
Stosunki wodne
Stosunki wodne na terenie Nadleśnictwa są zróżnicowane kształtują je oprócz naturalnych cieków wodnych, jezior, bagien, także sztuczne zbiorniki wodne i urządzenia melioracyjne. Cały teren Nadleśnictwa leży w dorzeczu Odry i Warty. Największe zlewnie cząstkowe tworzą rzeki Lenka i Postomia. Na uwagę zasługuje też szereg jezior znajdujących się na terenie Nadleśnictwa, szczególnie ciąg jezior położonych w południowo zachodniej części Nadleśnictwa objęty ochroną jako Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy „Uroczysko Ośniańskich Jezior” .
Gleby
Lasy Nadleśnictwa leżą na glebach ubogich, głównie bielicowych, wytworzonych piasków sandrowych z niskim poziomem wód gruntowych. Są to przeważnie piaski luźne, miejscami gliniaste i słabo gliniaste z domieszką żwirów i kamieni. W dolinach dawnych i istniejących rzek i jezior oraz w bezodpływowych nieckach występują gleby torfowisk niskich lub gleby murszowe pochodzenia aluwialnego.
HISTORIA
Nazwa Nadleśnictwa pochodzi od miasta Ośno Lubuskie, któremu początek dała osada targowa leżąca na głównym trakcie prowadzącym do Polski z Frankfurtu do Poznania i Wrocławia. Pierwsza wzmianka o Ośnie pochodzi z 1252 roku, natomiast pełne prawa miejskie osada otrzymała przed 1347 rokiem.
Nadleśnictwo Ośno Lubuskie zostało utworzone w 1945 roku z lasów państwowych, pomajątkowych, miejskich oraz lasów prywatnych większej i mniejszej własności.
W obecnych granicach Nadleśnictwo istnieje od 1993 roku. Powstało w wyniku realizacji Zarządzenia nr 64 Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 31.12.1992 r. w sprawie utworzenia nowych oraz zmiany terytorialnego zasięgu niektórych istniejących nadleśnictw Lasów Państwowych.
W latach powojennych gospodarka na terenie Nadleśnictwa prowadzona była pod kątem usuwania szkód, jakie wyrządziły działania wojenne. Odnawiano powstałe halizny i płazowiny, usuwano negatywy oraz likwidowano skutki pożarów działając w kierunku poprawienia stanu sanitarnego lasu.
