Naturalny charakter obszaru masywu lasów nadodrzańskich uległ dość wcześnie zatraceniu z dwóch najważniejszych przyczyn. Pierwsza - to silny rozwój osadnictwa począwszy od XIII wieku, co spowodowało wylesienie rozległych obszarów puszcz. Druga - rozpoczęte na szeroką skalę w połowie XVIII wieku prace melioracyjne, które doprowadziły do osuszenia łęgów nadodrzańskich, obniżeniu poziomu wód gruntowych i wpłynęło w zasadniczy sposób na skład gatunkowy lasów.

        Według Morgenländera do końca XVIII w. gatunkiem dominującym na terenie obecnego obrębu Piasek był dąb. Ślady takiego składu gatunkowego odnajdujemy dzisiaj w postaci rezerwatu "Dąbrowa Krzymowska" i rozrzuconych po obrębie pomnikowych dębów. Łęgi nadodrzańskie porastały olszyny, a pozostałą część terenów leśnych zajmowały drzewostany mieszane z udziałem sosny, dębu i buka.

        Na początku XIX wieku zaczęto protegować sosnę oraz sprowadzono świerk, który dotąd na terenie dzisiejszego Nadleśnictwa Chojna nie występował. Sosnę wprowadzono cięciami częściowymi, z umożliwieniem odnowienia naturalnego. Zaczęto również przechodzić do zrębowego sposobu cięć z ręcznym odnowieniem sosny przez wysiewanie szyszek na pasach. Później zaczęto wprowadzać w pobliżu Odry topolę czarną.

        Od 1870 roku nastąpiła dalsza degradacja drzewostanów naturalnych, z uwagi na sprowadzenie nasion sosny z niewłaściwych regionów przyrodniczych. Błąd ten zaczęto naprawiać w pierwszych latach XX wieku, wprowadzając rodzime ekotypy sosny. W taki sposób powstała powierzchnia doświadczalna Witwicha zlokalizowana w oddz. 157i, obecnego obrębu Piasek.

        W okresie II Wojny Światowej około 10% powierzchni leśnej zostało uszkodzone przez pożary. Straty nie były wielkie gdyż paliły sie głównie drzewostany starsze, w których ogień nie wyrządził większych szkód ("pożar dolny").
Użytkowanie odbywało się zrębami zupełnymi ze sztucznym odnowieniem przez sadzenie. Cięcia częściowe prowadzone były tylko w drzewostanach starszych klas wieku w miejscach dogodnych do wywózki, nie dbając zupełnie o stan młodego pokolenia i nie dokonywano żadnych zabiegów hodowlanych. Przyczyniło się to do zachwaszczenia gleby, degradacji siedlisk i powstawania samosiewów mało wartościowych gatunków drzew jak brzoza i osika. Prace odnowieniowe na zrębach zupełnych prowadzone były tylko w pierwszych latach wojny. W ten sposób powstała powierzchnia halizn.

        W 1945 roku utworzono trzy nadleśnictwa: Chojna, Krzywin i Piasek z dawnych lasów majątków ziemskich i chłopskich. Udział lasów państwowych był niewielki i nie przekraczał 20%.

        Z dniem 01.01.1972r. przeorganizowano Nadleśnictwo Chojna z poprzednio istniejących nadleśnictw: Chojna, Krzywina, Piasek.

        Nadleśnictwo Chojna zgodnie z Zarządzeniem Nr 122 z dnia 19 września 1994 roku Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa jest nadleśnictwem trzyobrębowym o powierzchni ogólnej 20 530,28 ha (stan na dzień 01.01.2004r.) W jego skład wchodzą następujące obręby:
 

• Chojna - 7 303,76 ha
• Krzywina - 6 846,26 ha
• Piasek - 6 380,26 ha

        Teren nadleśnictwa Chojna cechuje duża różnorodność wywołana działalnością lodowca. Lądolód pozostawił pasma moreny czołowej i płaty moreny dennej, które zachowały się w postaci:

• Wzgórz Krzymowskich, na terenie których położony jest rezerwat "Dąbrowa Krzymowska" (piękny przykład Puszczy Piaskowej, gdzie wiek dębów dochodzi do 370 lat, a sosny mają niespotykaną formę).
• Silnie pofałdowany relief Kamiennego Jazu, pocięty licznymi do linami i urokliwymi jeziorami.
• Obszar położony wzdłuż Doliny Odry. Strome zbocza dochodzą do kilkudziesięciu metrów ponad poziom rzeki. Są tu też liczne wąwozy wykształecone przez wody spływające do Odry.

                                Udział gatunków i siedlisk w Nadleśnictwie Chojna

Klimat:
Pod względem klimatycznym zachodnia część nadleśnictwa przy Odrze i częściowo Rurzycy zaliczona jest do krainy zwanej "Krainą Doliny Rzeki Odry". Cechą tego klimatu jest duża ilość dni z przymrozkami wiosennymi i jesiennymi.
Pozostała część nadleśnictwa leży w krainie klimatycznej "Wysoczyzny północnej" zaliczonej wg Romera do typu klimatycznego "Krainy Wielkich Dolin" z wyraźnym wpływem klimatu atlantyckiego. 
 
Stosunki wodne:
Czynniki determinujące stosunki wodne w nadleśnictwie to rzeka Odra wraz z jej dopływem Rurzycą, liczne strumienie oraz duża ilość jezior. Wśród największych z jezior wymienić należy: Lubicz, Morzycko (głębokość do 60m), Lipiany, Ostrów i Mętno. Na niektórych niżej położonych terenach z uwagi na brak kompleksowych melioracji obserwuje się podtapianie drzewostanów wodą gruntową. Okresowo zalewane są - w czasie wysokich stanów wody - tereny przyległe do ujścia rzeki Rurzycy do Odry.
  
Geologia i typy gleb:
Zewnętrzną pokrywę geologiczną stanowią utwory czwartorzędowe zalegające grubą warstwą na utworach trzeciorzędowych. Są to przeważnie piaski i gliny moreny czołowej i dennej oraz piaski sandrowe. W dolinie rzeki Ryrzycy i Odry znajdują się utwory najmłodsze - przeważnie torfowiska niskie oraz piaszczyste mady rzeczne. Do najczęściej spotykanych typów gleb w nadleśnictwie należą gleby bielicowe, rdzawe i brunatne. Gleby murszowe i torfowe występują w zagłębieniach terenowych najczęściej w pobliżu cieków i zbiorników wodnych. 
 
Położenie:
Grunty Nadleśnictwa Chojna położone są w województwie zachodniopomorskim, na terenie następujących gmin: Cedynia, Moryń, Chojna, Trzcińsko-Zdrój i Widuchowa. Obejmuje ono swoim zasięgiem tereny położone od miejscowości Widuchowa do miejscowości Przejezierze w linii N-S (30 km) i z miejscowości Kamienny Jaz do miejscowości Bielinek w linii E-W (28 km). Siedziba nadleśnictwa znajduje się w mieście Chojna, przy ulicy Szczecińskiej 36.

Lasy nadleśnictwa położone są w Krainie I Bałtyckiej, w Dzielnicy 3 Pojezierza Wałecko-Myśliborskiego, w mezoregionie 3a Pojezierza Myśliborsko-Choszczeńskiego.