Działalność edukacyjna leśników znajduje swoją podstawę prawną w wielu obowiązujących prawnych przepisach państwowych, branżowych oraz wewnętrznych.

• ustawa z dnia 28 września 1991r. o lasach /z późniejszymi zmianami/, w której zawarto zapis uwzględniający edukację jako jedno z podstawowych zadań Lasów Państwowych,
• zarządzenie Nr 30 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 19 grudnia 1994r. w sprawie leśnych kompleksów promocyjnych /LKP/, w których edukacja jest jednym z ważniejszych kierunków działania,
• porozumienie ministrów: Edukacji Narodowej i Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 19 kwietnia 1995r. dot. opracowania i wdrożenia narodowej strategii ekologicznej,
• polityka leśna państwa /MOŚ, ZN i L, marzec 1997r./.
• zarządzenie nr 57 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 9 maja 2004r. w sprawie wytycznych prowadzenia edukacji leśnej społeczeństwa w Lasach Państwowych.

          Do czasu wejścia w życie uregulowań prawnych, działalność leśników w zakresie edukacji, odznaczając się dużą pomysłowością oraz żywiołowym charakterem, opierała się przede wszystkim na osobistych zainteresowaniach osób zajmujących się tą problematyką, bez specjalnego przygotowania pedagogicznego. W pierwszych swoich działaniach przyjęto, jako dobry i sprawdzony wzorzec, model edukacji stosowany w parkach narodowych i krajobrazowych, wzbogacając go własną inwencją.