Położenie

        Nadleśnictwo Gryfino jest jednym z 389 Nadleśnictw wchodzących w skład Lasów Państwowych i jednym, z 35 jakie składają się na Regionalną Dyrekcję Lasów Państwowych w Szczecinie. Swym zasięgiem  obejmuje obszar od Szczecina na północy po Pyrzyce i Widuchową na południu i od zachodniej granicy Polski do jeziora Miedwie. Wchodzące w jego skład lasy są silnie zróżnicowane. Na północy tworzy je Puszcza Bukowa porastająca żyzne gleby sięgającego 147 m n.p.m. pasma Wzgórz Bukowych, w większości  niedostępne zalewowe lasy Międzyodrza. Na południu, na równinach Niziny Gryfińskiej dominują umiarkowanie żyzne bory sosnowe i mieszane z większym udziałem podmokłych lasów na samym południu. Z racji bezpośredniego kontaktu ze Szczecinem jest to obszar bardzo ważny dla turystyki i wypoczynku. Sprzyja temu zróżnicowana rzeźba terenu, liczne jeziora i rzeki, liczne rezerwaty i pomniki przyrody.

Historia i teraźniejszość

         Nadleśnictwo Gryfino w obecnych granicach utworzone zostało 1 stycznia 1973 roku z dawnych nadleśnictw Gryfino i Rozdoły. Nazwa nadleśnictwa wywodzi się od miasta Gryfino, które należy do najstarszych miast Pomorza Zachodniego. Prawa miejskie nadał ówczesnej osadzie książe szczeciński Barnim I 1 marca 1254 roku.
Jednostka organizacyjna pod nazwą Nadleśnictwo Gryfino pojawiła się w 1951 roku w miejsce dawnego Nadleśnictwa Chwarstnica.
Tereny obecnego nadleśnictwa należały w znacznej części do Zakonu Cystersów sprowadzonego w 1173 roku do miejscowości Kołbacz. Przez kilka wieków zakon ten miał największy wpływ na poziom gospodarki rolnej i rybackiej w okolicach Szczecina. W posiadłościach ziemskich: Binowo, Kołowo, Dobropole, Żelisławiec, Kartno, Glinna oraz Klęskowo mnisi rozwinęli na bardzo dużą skalę hodowlę bydła i trzody chlewnej. Z najstarszej szczegółowej mapy jaka się zachowała, tzw. ,,Mapy Lubinusa” z 1618 roku wynika, że na dzisiejszym terenie Puszczy Bukowej były tylko trzy niewielkie zalesione kompleksy. Resztę powierzchni stanowiły uprawy rolne lub pastwiska użytkowane przez zakon. Po jego upadku w pierwszej połowie XVI wieku doszło do rozdrobnienia własności. Na przełomie XVIII i XIX wieku tereny te wykupione zostały od prywatnych właścicieli przez Prusaków, którzy wprowadzili tu gospodarkę państwową. Przystępując do masowych zalesień wprowadzali ład przestrzenny.
       Obecnie gryfińskie lasy podzielone są na dwa obręby - Gryfino i Rozdoły. W skład obrębu Gryfino zajmującego położone na południu lasy Niziny Gryfińskiej wchodzą leśnictwa: Baniewice,  Borzym,  Gajki, Sosnowo, Wełtyń. Obręb Rozdoły zajmujący północną część nadleśnictwa z Puszczą Bukową i olszynami Międzyodrza obejmuje leśnictwa: Binowo, Glinna, Klęskowo, Kołowo, Osetno, Podjuchy, Śmierdnica. Biuro Nadleśnictwa Gryfino mieści się w Gryfinie. Ponadto w skład Nadleśnictwa wchodzi szkółka leśna w Steklnie, przechowalnia nasion w Pniewie, Ogród Dendrologiczny i Punkt Informacji Przyrodniczo - Leśnej w Glinnej.

Charakterystyka